کبوتر شکسته بال

بسم رب الحسین

bia-2-del — Fri, 18 Jan 2008 07:35:57 GMT

رویــــــــــای با تـــــــــــــــــــو بـــــــــــودن

bia-2-del — Wed, 09 Jan 2008 08:27:18 GMT

بازهم برای تو مینویسم تا بدانی که یادتو در لحظه لحظه من جاریست.

باز هم از دیوارهای فاصله عبور میکنم ودر ژرفای لحظه باتوبودن گم میشوم و در آن لحظه رویایی اوج در دریای بی پایان چشمانت غرق میشوم

تا در آن لحظه در نگاه تو گم شوم تا خودم را بیابم واز زندان لحظه های بی تو رها شوم.....شاید بتوانم به رویای با توبودن برسم

و چه رویای شیرینی است رویای با توبودن رویایی که دست من را به دستان گرم تومیرساند آنگاه من در گرمای وجود تو ذوب میشوم در آن زمان دیگر زبان از سخن گفتن عاجز است.

در این رویای دلنشین تنهای دلهای ما هستند که باهم نجوا میکنند، گویی از پیوند دستهای ما روح ما هم به هم پیوند خورده...

و چه زیباست رویای با توبودن

سلام دوستان عزیز،بعد از یه تاخیر طولانی بازم اومدم.

این مطلب رو یه جایی خوندم خیلی خوشم گفتم واسه شما هم بنویسم.

در پایان ازتون می خوام نظرتون رو راجب این مطلب بنویسد. با تشکر از شما

خداوند...

دو روز مانده به پایان جهان،تازه فهمید که هیچ زندگی نکرده است.

تقویمش پر شده بود و تنها دو روز،تنها دو روز خط نخورده باقی بود.پریشان شد

و آشفته و عصبانی نزد خدا رفت تا روز های بیشتری از خدا بگیرد.

داد زد و رنجید اعتراض کرد،خدا سکوت کرد. به پروپای فرشتگان و انسان پیچید.خدا سکوت کرد

کفر گفت و سجاده دور انداخت،خدا سکوت کرد.لحظه ای دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد،

آنگاه خدا سکوتش را شکست و گفت:اما یک روز دیگر هم رفت،تمام روز را به فریاد و اعتراض

از دست دادی،تنها یک روز دیگر باقی است،

بیا و لااقل یک روز را زندگی کن.

لابه لای هق هقش گفت:اما خدایا با یک روز؟با یک روز چه کار می توان کرد؟

خدا گفت:آن کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند،گویی که هزار سال زیسته است

و آنکه امروزش را درنمی یابد،هزار سال هم به کارش نمی آید.

و آنگاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت:حالا برو و زندگی کن.

او مات و مبهوت به زندگی نگاه کرد که گویی در دستانش می درخشید.

ایستاد با خودش گفت:وقتی فردایی ندارم،نگه داشتن نگه داشتن این یک روز

چه فایده ای دارد؟بگذار این یک مشت زندگی را مصرف کنم.آن وقت شروع به دویدن کرد

زندگی را به سرو رویش پاشید،زندگی را نوشید،زندگی را بویید و چنان به وجد آمد که دید

می تواند تا ته دنیا را بدود،می تواند بال بزند می تواند...

او در آن یک روز،آسمان خراشی بنا نکرد،زندگی را مالک نشد،مقامی را به دست نیاورد

اما،در همان یک روز،روی چمن خوابید،کفش دوزکی را تماشا کرد،سرش را بالا کرد و

ابرها را دید و به آنها که او را نمی شناختند سلام کرد و برای آنها که او را دوست نداشتند

از ته دل دعا کرد.او در همان یک روز آشتی کرد و خندید،سبک شد

و لذت برد،سرشار شد و بخشید و عاشق شد،عبور کرد و تمام شد...

او در همان یک روز زندگی کرد

اما فرشته ها در تقویم خدا نوشتند،

امروز او در گذشت،کسی که هزاران سال زیسته بود...

در کـــنــــار تــــــو

bia-2-del — Tue, 06 Nov 2007 11:19:18 GMT

در سینه ام جایگاهی است

که نامت را حک کرده ام

هر روز تو را می بوسم

و می بویم

و عاشقانه چشمهایت رو نگاه می کنم

من دستانت را می فشارم

و فردای امید را با چشمانی مشتاق می نگرم

در کنار تو

تو را به جان سپیده،سوسن و شبنم،تو را به ساقه ی گندم

تو را به سوره مریم،تو را به نازکی خواب یک بنفشه زیبا

تو را به بارش باران،تو را به آبی دریا،تو را به پاکی کوثر

تو را به قاصدک بی تاب،تو را به رویش نیلوفرانه در مهتاب

تو را به جان شقایق،تو را به لاله ی تب دار،تو را به گرمی آتش

تو را به لحظه ی دیدار،تو را به هق هق آرام و بی صدا

ســوگــند، بــــــــمــــــــان

بمان که گر تو بمانی بــــــــهـــــــار خواهد آمد

بمان که گر تو بمانی دل زنده خواهد بود

بمان بهانه ی بودن

بمان دلیل سرودن

چشمای من خشک شد به در حالا کی بی وفــــــــا تره؟

bia-2-del — Sun, 07 Oct 2007 09:54:18 GMT

من هميشه گرماي بدنت و ، آرامش وجودت و كم دارم .

دلم ميخواست اونقدر بهت نزديك بودم كه هروقت دلم گرفت سرومو رو شونه هات

بزارم و يه دله سير گريه كنم آخه شونه هاي تو مطمين ترين تكيه گاه واسه این دل

عاشقه ...

دلم ميخواست اونقدر بهت نزديك بودم كه هر وقت دوست داشتم بپرم بغلت و

ببوسمت ...

دلم ميخواست اونقدر بهت نزديك بودم كه هر وقت احساس ترس كردم بيام و تو منو تو

آغوشت بگيري آخه آغوش تو آرامش بخش ترينه واسه منه بي قرار ...

دلم ميخواست اونقدر بهت نزديك بودم كه اگه به مشكلي برخوردم تو كمكم كني آخه

من به جز تو كسي رو ندارم كه دلش برام شور بزنه ...

اگه نزدیک بودی اون وقت تو بغلم فشارت ميدادم اونقدر كه با تك تك سلولهاي بدنم

عجين بشي.

آرزوي من اينه ميدونم چيز زيادي از خدا خواستم ولي چيكار كنم دله ديگه كاريش

نميشه كرد ...

يعنی ميشه؟ ميشه که يه روز ببينمت؟ ميشه به آرزوم برسم؟ .. به تو كه تمام

زندگيم هستي... تو هم همينو ميخوای. ميدونم...

من بهت ايمان دارم...

و ای کاش می دانستی در این لحظات لب های خشک و صورتی رنگت را چقدر دوست دارم...

تنهام گذاشتی ولی بازم برات می میرم!

bia-2-del — Sat, 25 Aug 2007 10:57:18 GMT

سرم را بین دستهایم گرفته ام.گیج شده ام.خسته و بی رمق گوشه ای افتاده ام.دیشب تا نیمه های شب به عکس تو خیره شده بودم.برای هزارمین بار دست نوشته هایت را خواندم گریه کردم.عکست را هزار بار بوسیدم و روی چشمهایم گذاشتم.من با تو حرف میزدم،از تو میپرسیدم چرا؟ولی تو فقط نگاهم میکردی.ساکت و آرام نگاهم میکردی و هیچ نمیگفتی.
من عکست را بغل کرده بودم و به سینه ام میفشردم و گریه میکردم.دلم گرفته نازنین.دلم از این دنیا گرفته است،از دست خودم خسته شده ام.میخواهم فرار کنم،حتی از خودم.
میدانم نازنینم،میدانم در آن دل مهربانت چه میگذرد،مهربانیت را میفهمم،با تمام وجودم درک میکنم.فقط خسته ام.میدانی چه میگویم؟دارم باز هم تنهاتر میشوم..
صدای خرد شدن استخوانهایم را میشنوم.

خاطرات گذشته مثل سیلی به طرفم هجوم آورده اند.
دیگر توانش را ندارم.دیگر نمیتوانم صبوری کنم.خدایا بفهم که دیگر نمیتوانم.این بار سنگین را از شانه های خستهء من بگیر

خـــــــــــــدایـــــــــــــــــا

دلم میخواهد زندگی کنم،عاشق باشم،بخندم،از شادی فریاد بزنم،چرا سهم مرا از شاد بودن نمیدهی؟چرا همیشه اندوه را قسمت ِ من میکنی؟
یعنی من انقدر بد بوده ام؟انقدر که حتی حق ندارم مدت کوتاهی خوشبخت باشم؟
خدایا تو هم مرا دوست نداری.با تمام مهربانیت،با تمام بزرگواریت،با تمام عشقی که به بندگانت داری،اما مرا دوست نداری.
مرا رها کرده ای و نمیبینی دارم جان میدهم.نمیبینی دارم هرروز بیشتر و بیشتر در این باتلاق متعفن فرو میروم.دستم را نمیگیری؟کمکم نمیکنی؟میخواهی همینطور تنها و بی پناه جان بدهم؟
کاش لااقل در آغوش عشقم میمردم.کاش وقتی که جان میدادم او سرم را در دستهایش میگرفت.کاش تصویر او آخرین چیزی بود که مردمک بیروح چشمم نظاره میکرد.کاش دستهای سردم را با دستهای گرمش میگرفت و تا آخرین لحظه کنارم میماند.اینطور دیگر هیچ غمی برایم نمیماند.
الان میخوام ساکت بمونم .. لحظه شماری میکنم تا لحظه ی مرگم برسه... تنها چیزی که میتونه آرومم کنه...

اینم وبلاگ بهترنی نظر گر چه دیگه سودی نداره چون به روز نمیشه

بیا دنیا بسازیم نه با دنیا بسازیم!

قول میدم وقتی که نیستی عکستو بغل نگیرم

bia-2-del — Sun, 29 Jul 2007 06:19:18 GMT

تمام مشکلات را زمان هم آغوش شدن با تو از یاد می برم

زیرا تو زندگی من هستی وانگیزه آن نیز تو هستی

یادت هست در آن شب تاریک مرا تنگ در آغوش گرفته بودی و برایم از عشق جاودانگی یمان می گفتی

و من با نیرویی که از دل مهربان تو خارج می شد و بر قلبم اصابت می کرد جانی دوباره می گرفتم

در آن شب که جز خدا و من و تو دیگری نبود...به خود جرات دادم که لبان زیبای تو را ببوسم

و من در آغوشت بودم و تو با گرمی عشقت به من جانی دوباره می دادی

باید اعتراف کنم که من تو را،نه فقط دوست دارم بلکه می پرستم!

ای محبوبم من چه قد خوشبختم که عاشق چون تو شده ام

با من بگو که چگونه تن و جانم را در کنار تو و برای رضایت قلبت بسوزانم

دیگر این زندگی دور از تو برایم جز قبرستانی بیش نیست

تو را به حرمت عشقمان سوگند اجازه بده در کنارت باشم

تمام غم من با تبسمی که گوشه لبان تو نقش می بندد از میان می رود

و تمام نشاط زندگی من با کوچک ترین گرد غمی که بر سیمای جذاب تو بنشیند محو می شود

هیچ گاه هیچ قدرتی قادر نخواهد بود که عشق تورا در هیچ زمانی از قلب من از میان برد.

تقصیر دلم نیست تصویر تو زیباست!

bia-2-del — Sat, 30 Jun 2007 06:31:18 GMT

امشب دلم آرزوی ترا دارد

همخوابه با اندوه و حسرت

آرزوی هرم نفسهای گرمت را دارم

و سخنانی که مرهم چندین و چند ساله من باشد

نجواکنان با خدای خویش

همچنان ترا می جویم

........

یادت هست

نازنین!

مهربانیم را

دستهایم را

زندگیم را

به تو می بخشیدم

اما تو .............

با چشمانی بسته چه سخت از کنارم گذشتی.

........

چشم می نهم و منتظر میمانم

تا شاید

یک بار دیگر در خواب و رویا ترا ببینم

از تو هیچ نمیخواهم نازنین

دیگر ملالتی هم در کار نیست

فقط به من بگو

بار کدامین گناه را به دوش میکشم

به من بگو خطا کار کیست؟

چشمهای تو یا دل من ؟!

می دونی؟

یه اتاق باشه گرمه گرم....روشن روشن.....تو باشی من باشم

کف اتاق سنگ باشه سنگ سفید .....من تو رو بغل کنم تو نترسی....

که سردت نشه .....که نلرزی...

اینجوری که تو تکیه دادی به دیوار..پاهاتو دراز کردی...

منم امدم نشستم جلوتو بهت تکیه کردم...

با پاهات محکم منو گرفتی...دوتا دستاتم دورم حلقه کردی...

بهت میگم چشماتو می بندی؟ میگی اره...

بعد چشماتو میبندی... بهت میگم برام قصه میگی؟؟

تو گوشم؟

میگی اره ..بعد شروع می کنی اروم اروم تو گوشم قصه گفتن...

یه عالمه قصه طولانی بلند که هیچ وقت تموم نمیشن

می دونی؟؟

می دونی میخوام رگ بزنم...

رگ خودمو...

مچه دست چپمو...

یه حرکت سریع

یه ضربه ی عمیق

بلدی که؟

ولی تو که نمی دونی می خوام رگمو بزنم..

تو چشماتو بستی

نمیدونی من تیغ رو از جیبم در میارم!

نمیبینی که سریع می برم

نمیبینی خون فواره میزنه....

رو سنگایه سفید...

نمی بینی که دستم می سوزه...

تو داری قصه میگی دستامو میزارم رو زانوم

خون میاد از دستم..

میریزه رو زانومو از رو زانوم میریزه رو سنگا

با سر انگشتم روی سنگ ها می نویسم

دوستت دارم تا آخرین نفس

ولی چاره ای جز این نداشتم

حیف که چشمات بستست و نمی تونی ببینی...

تو بغلم کردی..

میبینی که سرد شدم..

محکم تر بغلم میکنی که گرم بشم

میبینی نا منظم نفس می کشم

تو دلت میگی اخی دوباره نفسش گرفته

میبینی هرچی محکم تر بغلم میکنی سرد تر میشم

میبینی دیگه نفس نمکشم

چشماتو باز میکنی میبینی من مردم

می دونی؟؟

من میترسیدم خودمو بکشم

از سرد شدن..

از تنها مردن..

از خون دیدن..

وقتی بغلم کردی دیگه نترسیدم..

مردن خوب بود اروم اروم

گریه نکن دیگه..

من که دیگه نیستم چشماتو بوس کنم... بگم خوشگل شدیا...

بعدش تو همون جوری وسط گریه هات بخندی

گریه نکن دیگه خب ما که هیچ وقت به هم نمی رسیدم

پس این عشق بازی مون رو با گریه تموم نکن

دل نازکم... نشکونش ....خب!

من برای اولین و آخرین بار

توی آغوش تو جون دادم

من به آروزم رسیدم، اما تو حلالم کن

نشونی از تو ندارم اما دنبالت می گردم

bia-2-del — Wed, 06 Jun 2007 16:17:18 GMT

مدت هاست بوی کهنگی گرفته ام...مانند همه ی آن نامه هايی که برايت نوشتم و نا خوانده ماند...مانند همه ی آن شعر هايی که برايت سرودم و نا نوشته ماند...ديگر حتی قلمم نيز تن شکسته ام را باور ندارد و به ياری ام نمی آيد...واژه ها از من فرار می کنند و درد ها و رنج های اين زندگی تلخ با سرعت بيشتری به طرفم هجوم می آورند...من فقط از تو می خواهم که بيايی و کبوتر غمی را که در چشمانم لانه کرده پر دهی...می خواهم بيايی و نگذاری که تقويم زندگی ام بی حضور تو و بدون عطر وجود تو خط بخورند...می خواهم بيايی و با گرمای وجودت فضای سرد اين سکوت را ويران کنی...می خواهم بيايی تا من بار ديگر بهانه ای برای بيرون آمدن از حصار تنهايی هايم داشته باشم...

bia-2-del — Mon, 21 May 2007 15:32:18 GMT

دلم هوایش می کند

شاید هنوز یک بوسه در لبهایش باقی مانده باشد

و کس چه می داند و

چه بسا آن بوسه را برای من نگه داشته باشدش

شاید هنوز یک آغوش در سینه اش باقی مانده باشد

کس چه می داند و

چه بسا آنرا برای من نگه داشته باشدش

آنقدر کار کشیده از دلش

رنگی نمانده بر آن

درونش خالی از هزاران پر شده است

و با این همه،دلم هوایش می کند...

واسه کسی که نمی یاد

bia-2-del — Sat, 05 May 2007 16:49:18 GMT

عشق تو چيزيت كه بي آن نمي توانم زندگي كنم و زنده باشم

ما دو قلبيم

كه راهشان را از ميان هر چيزي و در فاصله هاي دور پيدا مي كنند

و بهم مي رسند

قلبت رو بگشا و اجازه بده به آن وارد شوم

چون هر لحظه با تو مثل روياييست كه به حقيقت مي پيوندد

اگه یه روز ببینمت چشمانم مثل دریا روشن و زیبا

بغض تو گلوم رها، دست هاي بسته ام باز ميشه

اگه يه روز ديدمت بهت ميگم:مجنون،سرگشته،آواره و سرگردانتم

قطره اشكي جاري روي گونه هاي تو هستم

اگه مي خواي ازت دور نشم پلك نزن كه غيب ميشم

اينو بدون كه هيچ كس جز تو نمي تواند اندوه رو از من جدا سازد

و مرا از شادماني و عشق لبريز سازد

غرور نذاشت بهت بگم قد خدا دوست دارم

حالا نشستم یه گوشه دارم ستاره می شمارم